Purple Dreams over Rozen en Doornen

Plaats: Theater ’t Stamhuis, Purmerend
Data: 18, 19, 20 juni 2004
Regie: Yolande Verbeek
Dirigent: Bob Helsloot

Op 18, 19 en 20 juni 2004 speelden wij onze eigen show “Purple Dreams – over rozen en doornen”. Een heel ander avondje theater dan dat men van ons gewend was. Geen musical, dit keer ook geen concert. Een show in een tot chique nachtclub omgetoverd Stamhuis, waar in de luxe pluche zitjes de champagne rijkelijk vloeide.

Een avond vol muziek, zang, dans en acteerwerk, een avond waarin nummers uit de musicals, die we de afgelopen jaren speelden, ten gehore werden gebracht. Purple zou echter Purple niet zijn als ze om daar omheen niet een verhaal hadden gebouwd. De oorspronkelijke scènes waren niet meer te herkennen en er ontstond een heel nieuwe sfeer binnen de thema’s ‘Dromen en Illusies’, ‘Passie en Verlangen’, ‘Menselijke Fouten en Gebreken’.

Purple Dreams – …
In het eerste blok werden de toeschouwers door nachtclubeigenaar Peter Keijzer ondervraagd over hun Dromen en Illusies. Gedroomd werd er over auto’s in ‘Gesmeerde Bliksem’ en over seks in het controversiële nummer ‘Sodomie’. In het prachtig gezongen ‘Mooi koppig meisje’ ontroerde Miriam Groen het publiek met de raad haar droom van de kapperschool niet op te geven. Vlak voor de eerste pauze leerde Keijzer met veel enthousiasme het publiek het dansje van Born to Handjive. Grote hilariteit ontstond toen het tempo in het gelijknamige nummer aanzienlijk hoger bleek te liggen dan geoefend was.

…over rozen …
Liedjesschrijfster Saskia Konink was in het tweede blok ‘Passie en Verlangen’ op zoek naar inspiratie voor haar liedje over liefde. De groep, mooi gekleed in zwart en rood, bezong de liefde in al haar vormen. Van het romantische ‘Zomernacht’, via de onbeantwoorde liefde in ‘Frank Mills’ en ‘Helemaal verslingerd aan jou’ tot het vlotte ‘Maar ik wil alleen jou’.

… en doornen.
De kleding van de spelers na de tweede pauze riep enige vragen op. Leernicht Hans de Roo gaf op vlotte wijze toelichting over het thema ‘Menselijk Fouten en Gebreken’. Men zag onder andere een travestiet, die geen toelichting nodig had, een femme fatale, die ‘lekker’ fout was, een dakloze, een rookverslaafde en een ‘hot-item’ hoertje. Het was het meest aangrijpende blok over milieuvervuiling, drugsgebruik, haat en jaloezie en oorlog. Een imposante afsluiting van een bijzondere show. Zo imponerend dat na afloop de familie Groen, ouders van één van de spelers, Michael Timp van Timp & Simons Electronics besloten ieder een headset te doneren. De groep was dolblij met dit blijk van waardering en kon de headsets goed gebruiken in hun volgende producties.

Wat er op de achtergrond gebeurde:
Deze show was voor Purple weer een nieuwe stap. Geen musical, maar ook geen liedje zingen. Het was een complete show inclusief VIP plaatsen en spelers die met het publiek in gesprek gingen. Wat in gedachten een kleine show moest zijn, bleek inderdaad een grote show te zijn geworden. Het publiek moest staan, er zouden 3 podiums komen en tegen een meerprijs konden bezoekers een VIP arrangement krijgen met champagne. Technisch liepen we wel tegen grenzen aan, het geluid was niet overal optimaal te krijgen. Het consept op zich was zeker geslaagt, maar het idee dat je zo’n show even tussendoor kon doen …. Het bestuur had weer wat geleerd. Gelukkig waren het publiek en de leden wel enthousiast en konden we dus terugkijken op een geslaagd optreden.

Recensie Noordhollands Dagblad, 21 juni 2004

Purmerend op Zondag, mei 2004